"Silahlar ve şarjörler kilitli sandıklardaydı"
Oğlunun saldırıda kullandığı silahların kendisine ait olduğunu kabul eden Uğur Mersinli, yatak odasında bulunan 7 taşıma ruhsatlı silahından 5'inin oğlu tarafından alındığını söyledi.
Mersinli, silahların muhafaza koşullarını şu sözlerle anlattı:
Çocukların öldüğünü ve oğlumun vefat ettiğini öğrenmiş oldum, daha sonra savcı talimatıyla gözaltı işlemleri yapıldı, oğlum İsa Aras'ın olay kapsamında kullandığı silahlar ve mermiler bana aittir. Benim kendime ait 7 tane taşıma ruhsatlı silahım vardır, iki tane de av tüfeğim vardır, bunlar da mevzuat kapsamında sahipliği kendi adıma olan tüfeklerdir. Oğlum İsa Aras, olay yerine bana ait silahlardan 5 tanesini alıp götürmüş, benim silahlarım yatak odasında muhafaza edilmektedir. Silahların ve mermilerin hepsi kilitli masa sandığı içerisindedir, şarjörler silahlara takılı vaziyette bulunmaz, ben silahlarımı alacağım zaman silahları-şarjörleri farklı sandıklar içerisinden anahtar alarak dışarı çıkarırım, sözkonusu masa sandıkları kendinden kilitli sandıklardır.
"Sandıkları nasıl açacağını internetten öğrenmiş olabilir"
Oğlunun sandıkları nasıl açtığını bilmediğini dile getiren Mersinli, şöyle devam etti:
İsa Aras sandıkları nasıl açacağını öğrenmiş, ancak ben kendisinin yanında sandıkları açtığımı hatırlamıyorum. Sandıklar sürekli olarak kilitli vaziyetidir, olay günü oğlum İsa Aras'ın sandıkları nasıl açtığını bilmiyorum. İsa Aras sözkonusu sandıkları nasıl açacağını internetten öğrenmiş olabilir, oğlum Aras çok iyi bir internet kullanıcısıydı, kendisine ait VPN'i bile varmış.
"Savaş oyunları oynuyor, İngilizce konuşuyordu"
Oğlunun psikolojik durumu ve teknoloji kullanımı hakkında bilgi veren baba Mersinli, İsa Aras'ın son zamanlarda psikolojik desteği aksattığını belirtti:
Anadili gibi İngilizce konuşmaktaydı, çok zeki bir çocuktu, oğlumun tipik ergenlik ve sınav sorunları, stresleri bulunmaktaydı. Oğlumu bu durum nedeniyle emniyetteki psikolog arkadaşlara götürdüm, ancak emniyetteki psikolog arkadaşlar olumsuz bir durum olmadığını, oğlumun çok zeki olduğunu söylediler. Yaklaşık iki aydır evimizin yakınında bulunan özel bir uzman psikoloğa İsa Aras'ı götürüyordum. Sözkonusu psikolog ise oğlumun toplumla uyumu noktasında problem yaşayacağını, bize takip edilmesi gerektiğini, ilerleyen zamanlarda psikiyatrik tedavi gerekebilir dedi. En son üç hafta önce psikoloğa gitmişti, ancak son zamanlarda psikoloğa gitmekten kaçındı. Oğlum bilgisayar ve cep telefonunu İngilizce modda kullandığı için benim kendisini anlayamadığım, onun da beni anlayamadığı durumlar oluyordu. Oğlumun cep telefonunda ve bilgisayarında ne ile meşgul olduğunu takip edemedim, ismini bilmemekle birlikte oğlumun sık sık savaş oyunu oynadığını görürdüm, ben kendisine ne yaptığını sorduğumda ise bana laf yarıda cevap vererek geçiştirirdi, sağlıklı bir cevap alamazdım.
"Silahlara meraklı olduğu için kendisine silah kültüründen bahsettim"
Oğlunun silahlara olan merakının son bir ayda arttığını dile getiren Uğur Mersinli, aralarında geçen bir diyaloğu ise şöyle aktardı:
Kendisinin silahlara meraklı olduğunu fark ettiğim için ben kendisine silah kültüründen bahsettim, silahın namus olarak adlandırıldığından bahsettim, yine kendisine, emekli olduğumda silahlardan bir tanesini bırakacağımı söyledim. Bu söylemdeki kastım, oğlumun silaha karşı hevesini ötelemekti. İleride sicili temiz olursa ve iyi bir okul okursa ona da silah alabiliriz diyerek kendisine umut sattım, ancak bunun üzerine oğlum bana 'Amerika'da herkes silah alabiliyor' dedi. Ben de kendisine ülkemizde kimin silah alabileceğini, taşıyabileceğini söyledim. Oğlum arkadaşlarının silahla ateş ettiklerini, benim de kendisine silah ile ateş ettireceğimi söyledi.
"Poligonda oğluma birkaç el atış yaptırdım"
Mersinli, olaydan kısa süre önce, oğlunu poligona götürdüğünü belirterek şunları söyledi:
Ben de kendisine haftaya güneşli bir günde poligona atış yapmaya gideceğimi, kendisini de götürebileceğimi söyledim. Daha sonra bu hafta pazartesi günü emniyette poligona giderek kendim de silah ile atış yaptım, oğluma da birkaç el atış yaptırdım. Oğluma karşıdaki hedefi gösterdim, silahın rasgele kullanılmayacağını, hedef alınarak atış yapılacağını söyledim.
"Atış yaptığı sırada birkaç fotoğrafını ve videosunu çektim"
İfadesinde, oğlunun atış yaptığı sırada birkaç fotoğrafını ve videosunu çektiğini belirten Mersinli, şöyle devam etti:
Buradaki kastım, hatıra olarak kalmasıydı ve hevesini kırmaktı, fotoğrafları daha sonra WhatsApp üzerinden oğlum İsa'ya gönderdim. Emniyetten öğrendiğime göre oğlum sözkonusu fotoğrafları arkadaşlarına göstermiş, arkadaşları hayretle karşılamış. Benim evimde silahlar, mermiler, şarjörler dolu vaziyette bir arada bulunmaz. Oğlum gördüğü bir şeyi unutmaz, silahlar ve mermilerin muhafaza edildiği masa sandıklarının üç düğmesi vardır, sözkonusu üç düğmeye temas edildiği anda sandıklar açılır.
"Oğlumun duygusal durumu sürekli değişkenlik gösterirdi"
Oğlunun dijital dünyasını kontrol edemediğini belirten baba, ifadesini şu sözlerle tamamladı:
Oğlum cep telefonu ve bilgisayardan oyun oynarken bir taraftan İngilizce konuşurdu, ancak ben kendisinin ne konuştuğunu anlamazdım, oğlum interaktif (konuşmalı-çevrim içi) oyunlar oynardı, odasına girdiğimde ise her şeyi kapatırdı, bize hiçbir şey göstermek istemezdi, biz de bu nedenle bu zamana kadar olumsuz bir durumunu tespit edemedik. Olay günü ve olaydan önce bir tartışmamız olmadı. Oğlumun duygusal durumu sürekli değişkenlik gösterirdi. Oğlumun daha öncesinde rehber öğretmeni ile görüşmüştük, oğlum sınavlardan düşük not aldığı zaman agresif hareketler sergilerdi, ancak oğlumun öğretmenlerine ve öğrencilere karşı herhangi bir olumsuz hissiyatta bulunduğunu fark etmedim. Hatta zaman zaman okulda zorbalık yapan, seni hor gören arkadaş ya da öğretmenin olup olmadığını sordum, ancak kendisi bana 'hayır, öyle bir şey yok' dedi. Oğlumun zaten arkadaş çevresi çok kısıtlıydı. Oğlum İsa toplam 8 senede 3 yıl okula gidebildi, çünkü eğitim döneminin bir kısmı pandemi, bir kısmı deprem dönemine denk geldi