DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Advert
Giorgitsamou
Giorgitsamou
Giriş Tarihi : 16-02-2021 01:32

Yolun yarısından sonrası

Telaş başlıyor otuz beşten sonra bir otuz beş daha alınca, bazı şeylerin kesileceğini hissederek atağa geçiyor beden ve ruh... Her şeye (bilgiye, yeniliğe, uzakta olan ideallere) kaba tabiriyle saldırıyorsun. Boşa geçtiğini düşündüğün o hatırlayamadığın yahut farkında olmadan geçirdiğini düşündüğün seneler kaçırılmış gibi; istemsiz bir telaş oluyor.

Hatta bitmeyen yirmi dört saatler, yerini yetmeyen yirmi dörtlere bırakıyor. Bildikçe senden daha az bilenden uzaklaşıyorsun, bu sefer etrafında az insan kalıyor, onlar da aynı histe olunca hep bir geliş gidiş öğrenme halinde; sakin olduğunu zannettiğin karmaşık doluluklara kendini emanet ediyorsun. Oysa mutluyken ben bunları düşünüyor muydum dedim kendime?

Haz duygusunu bilmeyen geleceğe, öz duygusunu bilmeyen geçmişe, az duygusuna sığmayan güne adapte olamıyor oysa...

Karışık ve bir arada duyguları dozunda bilip hissetmek ise en paçayı kurtaracağın ruh haline denk şu dönemde.

Hayat hiç de öyle başkasının yaşadığı gözden şekillenmese de aşağı yukarı gelişmek istemeye olan merak aynı... Kendini daha iyi hissetmek, daha çok sevilmeye değer özelliğini açığa çıkarmak... O zaman düşünüyorum, acaba biz kendi minik ailemizde bir ilgi eksikliği mi yaşadık. Neye doyamadık, neye ulaşamadık, neden mahrum kaldık ve neden durmuyoruz, doymuyoruz?.. Neden kendimizi anlatmaya ihtiyacımız, en tatlı halimizle sempati bulma derdimiz, "hiç umurumda değilsiniz" tepkisi gösterip telefon başında beklemişliğimiz devam ediyor?

Galiba ortayı bulmak için önce herkesin gerçek eksikliğini hissetmesi ve güne apaçık sunması gerek. Eksiksiz görünen hayatların derme çatmalığı; onları yakinen tanıyanların gözünden hiç gitmez oysa, yahut elli bir bin makyajı sürdüğünüzdeki güzelliğinizin, ılık sabunlu bir suyla lavaboya döküldüğü an "ayna" size gerçeği sunmakta gecikmez... Yani önce kendimizi her haliyle sevmemiz bundan sonra geçirilen zamanı daha da kuvvetlendirecek ve daha sakinleştirecektir elbet.

Hırs, hayatın içinde tehlikeli bir yıpratıcı; merak ise öğreten bir geliştirici olmaya devam edecek. Bir kere kimse aynı olmadığına göre; rakip yok, rekabet yok...

Aynı doğrultuda birbirinin eksiğini, yarasını sarmak güzelliği; sevincini, başarısını kutlamak var. Çıkar yok, takım tutmak yok...

Beraber kendimizi kabullenip saygıyla birlikte yaşamayı sevmek var. Telaş yok o zaman...

NELER SÖYLENDİ?
@
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
ANKET OYLAMA TÜMÜ
Süper Lig'de hangi takım şampiyon olur?
GÜNÜN KARİKATÜRÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA
webmaster forum