DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Advert
Merve Yazar
Merve Yazar
Giriş Tarihi : 13-01-2021 00:06
Güncelleme : 13-01-2021 00:18

Reddediş döngüsü

Geleceğe Notlar – 10

İçimde anlam veremediğim bir hüzün var. Gözyaşımın akmasına sebep olan her saniyeyi, uzun uzun düşünmek istiyorum. Bunu hak ettiğimi düşünmekten ziyade, melankoliye olan bir bağlılık gibi şu an hissettiklerim. Ağlasam rahatlayacak gibiyim ama saçma sapan, yanlış anlaşılmış bir şekilde cesur davranarak ağlamayı reddediyor gibiyim.

Her iki uçta da varım ama asla ortaya yaklaşamıyor gibiyim. Hem ateşli bir şekilde dünyada varoluş amacımızı tartışmak istiyorum, hem de sırtımı duvara yaslayıp tek başıma saatlerce düşünmek. Derin bir of çeksem bitecek gibi ama iyiyim, maskemi çıkarmak istemiyorum gibi de.

Kalbin ve aklın arasına kocaman bir perde çektiğinde oluyor işte böyle şeyler. İkisi de birbirini reddedince ne düşünmen ve hissetmen gerektiği konusunda emin olamıyorsun.

Yazmak büyük nimet. Asıl sebebini kendime saklasam dahi bir nefeslik pay bulmuşçasına iyi hissediyorum. Bir nefeslik işte, ikincide eskiye dönmek kaçınılmaz.

İnsanları yargılamamak için çaba harcadığım bu dünyada, bana haksızlık yapanları hangi kefeye koyacağım? "Ben bunu hak etmemiştim" dedirtenlerle nasıl kuracağım empati?

Sanırım psikolojiyle ilgilenenlerin kanayan yarası olacak bu. Bir taraftan profesyonel olmaya çalışırken, diğer taraftan da içimdeki kırıklarla mücadele etmem gerekecek. Yaralar sadece fiziksel değil ve en çok kanayamayan yaralar acıtıyor canı. Parçalanan dizimi herkese gösterebilirim ama kırılan kalbimi herkese sergileyemem ki. Üzerine düşüneceğim, yakınıma anlatacağım ama, bu acının imzasını atanı asla unutamayacağım ki. Sanırım hatırlamak, çok da büyük bir nimet değil.

Hayatınızın belli bir döneminde tanıyıp yaşantınıza dahil ettiğiniz insanın acısı, emin olun bir şekilde onarılıyor, ancak en başından beri hayatınızda olan insanların yarattığı acı için söyleyemiyorum aynı umut vaat edici cümleyi. Sonradan mı değişti bahsi geçen insanlar, yoksa çocukken gerçekten de pembe gözlüklerle mi bakıyorduk hayata? Muhtemelen bulamayacağım cevabını. Ne karşımdakinin değiştiğini kabul edebiliyorum, ne de çocukken pembe gözlüklerim olduğunu. Sancılı bir reddediş döngüsü.

Beni büyüten insanların sevgisi bir yanda, hissedemediğim duygular bir yanda. Kan bağı olmadan gönülde bağ kurabilmenin sıcaklığı bir yanda, o sıcaklıktan daha çok yakan aradaki soğukluk bir yanda. Kısır bir döngü, en acılısından.

26.09.2020

NELER SÖYLENDİ?
@
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
ANKET OYLAMA TÜMÜ
Süper Lig'de hangi takım şampiyon olur?
GÜNÜN KARİKATÜRÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA
webmaster forum